Wat de RDW niet vrijgeeft, en waarom
Vier dingen die iedereen wil weten en die het openbare register niet bevat — plus waar ze dan wél vandaan komen.
De open data van de RDW is uitgebreid: veertien datasets per kenteken, van APK-historie tot terugroepacties. Maar een paar dingen zitten er bewust niet in, en het is nuttig om te weten welke — want elke gratis kentekencheck loopt tegen dezelfde grens aan.
Eerdere eigenaren en het aantal eigenaren
De hoofddataset kent 52 velden. Geen daarvan gaat over eigenaren. Er is alleen datum tenaamstelling: sinds wanneer het voertuig op de huidige naam staat. Eerdere tenaamstellingen, hun aantal en het type houder — particulier of autobedrijf — staan er niet in, en er is ook geen aparte dataset voor.
Namen en adressen
Die geeft de RDW niet aan de voertuigbranche. Houdergegevens gaan zonder toestemming alleen naar aangewezen partijen: politie, Belastingdienst, Openbaar Ministerie, CJIB, gemeenten, en enkele door de minister aangewezen beroepsgroepen zoals verzekeraars en deurwaarders. Elke bevraging van het kentekenregister wordt bovendien gelogd. Geen enkele commerciële partij kan een naam bij een kenteken opzoeken, ongeacht wat ze betalen.
Kilometerstanden
Wel het oordeel over de reeks tellerstanden, niet de standen zelf. Die zitten in het tellerstandenregister, en dat is niet openbaar.
Advertenties, vraagprijzen en schade
Die komen helemaal niet van de RDW. Dat is werk van dataleveranciers die marktplaatsgegevens verzamelen en verrijken.
Wie die gegevens wél toont, koopt ze in. De grootste officiële RDW-dataleverancier van Nederland is VWE Automotive; het bekende Finnik is daar onderdeel van, en dáár komt hun eigenarenoverzicht vandaan — niet uit een eigen erkenning. Wat de RDW zelf per bevraging rekent voor de openbare voertuiginformatie staat overigens gewoon in haar productencatalogus.
Wat je hier ziet komt volledig uit de open data. Wat er niet in staat, staat er ook niet — in plaats van geraden te worden.